Carolien en Hajé, topsporters

‘Hier voelen we ons thuis’

Rond de Kerst van 2007 namen Carolien ten Bosch (45) en haar man Hajé Visser (51) een van de belangrijkste stappen in hun leven. Zij vertrokken samen met hun zoontje Einar naar Oostenrijk. Niet voor een gezellige wintersportvakantie zoals talloze landgenoten
omstreeks die tijd plegen te doen, maar voorgoed. Om er nieuw bestaan op te bouwen.

Hajé zegde een goedbetaalde baan in de IT-sector op ‘en ook het vermoeiende op-en-neergereis in overvolle forensentreinen van en naar Utrecht Centraal’. Carolien werkt nu ‘op afstand’ voor de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie (KNAU) en de Nederlandse Ski Vereniging als opleider van Nordic Walking trainers en skidocenten. Samen werken ze nu aan een nieuwe toekomst in Ramsau, het Europese topsportcentrum voor skiprofessionals én toeristen die het gebied ontdekt hebben als ‘het Mekka van de Oostenrijkse langlaufsport’.

Hajé, Carolien en Einar wonen in een groot typisch Oostenrijks landhuis, Haus Ebengütl, aan de rand van het dorp. Daar zorgen zij voor ‘gezonde kost’ en inwoning voor individuele toeristen en groepen tot ongeveer twintig personen. Zij kunnen desgewenst
ski- en langlauflessen van de topsporters krijgen. Hun huis heeft direct uitzicht op de imposante toppen van de reusachtige Dachsteiner Gletscher. Aan de ene kant van Haus Ebengütl loopt de ‘Langlauf-strecke’ en aan de andere kant is een grote heuvel waar kinderen úren kunnen sleetjerijden, snowboarden of leren skiën.

‘We zijn altijd al graag bezig geweest met het organiseren van leuke, sportieve evenementen in kennissen- en familiekring,’ vertellen ze over hun beslissing om zich in Oostenrijk te vestigen. ‘Van trainingen met koffie en taart na afloop vanuit de kofferbak,
tot trainingsweekenden en clubreizen naar de sneeuw. En van het een kwam zogezegd het ander. Toch heeft het nog behoorlijk wat voeten in de aarde gehad, voordat we uiteindelijk definitief de knoop konden doorhakken om in Oostenrijk te gaan
wónen. Er waren allerlei praktische beslommeringen en ja, je zit wel met een hypotheek en zo… Maar waar een wil is, is altijd een weg. Het gaat erom: hoe graag wil je het? Wij hebben tot op heden geen moment spijt gehad van ons besluit. Want hier zijn
niet alleen wij, maar is ook ons kind gelukkig. Hier voelen we ons thuís.’

‘Wat we willen bereiken is mensen laten ervaren wat bewegen, op een verantwoorde manier, in een mooie omgeving voor je doet… Laten ervaren dat dit een completer mens van je maakt, doordat lichaam en geest beter in harmonie met elkaar komen.
Het is niet stressen en zweten zonder blik op de omgeving. Het is leren voelen wat je lijf nodig heeft aan beweging, om in vorm te zijn, lichamelijk en geestelijk.’

Skisport als passie
Hun passie – de skisport – loopt als een rode draad door de levens van Hajé en Carolien. Ze ontmoetten elkaar begin jaren tachtig tijdens een internationale wedstrijd. Carolien werd in 2007, op 44-jarige leeftijd, voor de tiende keer nationaal kampioen bij
de dames. Ook is ze wereldkampioene geweest in de Masters-klasse. Ze hebben een boek geschreven over Nordic Walking en Nordic Fitness en binnen het wereldje van professionele skiërs, langlaufers, nordic walkers, nordic skaters en nordic bladers staan zij bekend als ‘inspirerende autoriteiten’.

Hard werken
‘In Nederland’, vertelt Hajé, ‘zat ik vaak in een situatie van werken, werken en nog eens werken. Het gekke is, omdat iedereen dat doet, lijkt het doodnormaal en wén je op een gegeven moment aan de vreemdste situaties. Zoals elke morgen als haringen in
een tonnetje in een volgepropte forenzentrein naar adem happen. En accepteren dat iemand zich met zijn ellebogen in jouw gezicht een weg baant. De waan van de dag kan je soms echt verblinden.’
‘Hard werken is helemaal niet erg hoor,’ voegt Carolien er aan toe, ‘want dat doen we hier ook. Misschien nog wel harder dan in Nederland. Maar het voelt niet zo. Hier doen we dingen waarvoor we gemaakt zijn, hier volgen we ons hart. Het is echt niet altijd
rozengeur en maneschijn, want we hebben zekerheid verruild voor onzekerheid. En toch – en dat is het paradoxale – weten we zeker dat we hier veel meer op onze plek zijn dan in Nederland.’

Caroliens tip voor mensen die hun leven een duidelijker richting willen geven is dan ook:
‘Probeer je passie te ontdekken! Dat kan soms lang duren, maar het is de moeite waard. Niet de kwantiteit is belangrijk, want hoe lang is lang, maar de kwaliteit van het leven. Het gevoel dat je iets zinnigs hebt gedaan voor de wereld is belangrijker dan het consumeren van het leven. “Als het maar leuk en lollig is…”, geeft dat nu écht zoveel voldoening?’

Kijk voor verdere info op www.snow4rest.com/ons/team of www.ebengutl.at.

Respect voor de natuur

Het gevoel van thuis zijn in Oostenrijk heeft voor Hajé en Carolien niet alleen te maken met de ‘sportsfeer’ waar ze zo van houden, maar ook sterk met hun innige verbondenheid met en respect voor de natuur. Daarover zegt Carolien: ‘Ik had een Noorse vader en ging in vakanties vaak bij lieve pleegouders in Noorwegen op bezoek. Hajé kent deze mensen, Halle en Else, ook. Zij waren getuigen bij ons huwelijk. Zij zijn zulke geweldige persoonlijkheden, zonder dure opleiding, gewoon in de traditie van hun voorouders levend als boeren in het familiebedrijf. Maar met een kennis en wijsheid van het leven waar je versteld van staat. Die hebben ze opgebouwd door hard te werken en interesse en respect te tonen voor al wat leeft. Ze hebben kennis van hun eigen cultuur en tradities, maar ook van de wereldgeschiedenis, natuurwetenschappen en andere culturen. En zij zijn gelovig, uit dankbaarheid en eerbied voor al het moois dat er is. Zij hebben mij gevormd voor de rest van mijn leven.’