Het boek
  Bestellen     Workshops     De auteurs     De uitgever     Downloads     Links  
Inhoudsopgave
Verhalen uit de praktijk
Carolien en Hajé
Sjaak
Johan (Cruijff)
Anderen
Logboek
De methode
Algemeen:
Startpagina
Colofon
Site map
Disclaimer

Mandy

Mandy: ‘Training heeft altijd zin.’

Mandy (32) is fysiotherapeute en fervent liefhebber van de mountainbikesport. Ook zij doet op nationaal niveau mee aan wedstrijden en haalt steeds betere resultaten. In 2006 werd Mandy 14e bij de NK moutainbike xc, een landelijke topwedstrijd met veel profs die door studio Sport werd uitgezonden. Om in conditie te blijven en te trainen voor de wedstrijden sport Mandy gemiddeld 10 tot 15 uur per weer. Naast hardlopen en fietsen doet ze aan krachttraining en sinds kort ook zwemmen.

In haar werk behandelt Mandy mensen die soms na 10 minuten rustig wandelen op de loopband al echt vermoeid zijn. “Voor zieke of mensen met klachten aan het bewegingsapparaat zijn die ogenschijnlijke makkelijke dingen soms zwaarder dan een wedstrijd voor mij. Het gaat om de mate van belastbaarheid en de verbetering daarvan. Dat is voor iedereen verschillend. Het mooie is, dat training áltijd een positief effect heeft, groot of klein, in wat voor situatie je je ook bevindt. Training heeft áltijd zin!”

Lees verder in: Fit in hart en spieren, hoofdstuk 3


Mandy

Dion

Dion (14): “Ik ga liever voetballen”

Dion komt uit een sportieve familie en is net als zijn vader én zijn moeder dol op voetbal. “Mijn moeder was keepster en mijn vader kan ook voetballen. Hij werkt wel eens voor de tv als het over voetballen gaat,” vertelt hij trots. Zelf zit hij – als jongste - in het regioteam van de KNVB selectie en traint hij twee keer per week anderhalf uur bij de D1 in zijn eigen team in de buurt. Op zaterdag speelt hij wedstrijden van een uur in de Hoofdklasse. Dion haalt de nationale bewegingsnorm voor kinderen om gezond te blijven (minimaal 1 uur per dag) met gemak. “Ja, want ik speel ook nog graag buiten met mijn vriendjes. Dan gaan we skelteren. Computeren doe ik alleen voor school als het nodig is. Een playstation? Die heb ik niet eens. Ik ga liever voetballen.”

Lees verder in: Fit in hart en spieren, hoofdstuk 8


Dion

Lenie

Lenie: “Het lijkt wel een wonder”

In 2006 kreeg Lenie (61), op advies van de huisarts, “eindelijk” een maagband, die haar moest helpen om haar extreme overgewicht te reduceren. Voor de operatie woog ze 117 kilo, nu 84 kilo. Er waren levensbedreigende risicofactoren in het spel: een veel te hoge bloeddruk, een te hoog cholesterolgehalte en een duidelijk verhoogde kans op diabetes. “Nu ik ben afgevallen, ben ik daarvan ook genezen. Ik ben echt een ander mens geworden, niet alleen door de maagband en het afvallen maar ook door het sporten, want een maagband lost je gezondheidsproblemen niet op. Vroeger toen ik veel te dik was zat ik iedere maand bij de huisarts, dan had ik dit, dan weer dat. Het hield maar niet op, ik was gewoon een wrak. Ik hield er een complete apotheek van pillen op na, maar gezond was ik niet. Je wordt er zo moe van. Jarenlang heb ik slaappillen geslikt, om maar een beetje tot rust te kunnen komen. Het hielp allemaal niks, want ik was maar met een ding bezig: eten en afvallen, afvallen en eten. Nu ik ben afgeslankt ben en elke week sport, ben ik van al mijn lichamelijke klachten af. Ook mijn geestelijke problemen zijn verdwenen. Ik geniet van het leven, durf weer nieuwe dingen te doen en ben blij dat ik leef! Het lijkt wel een wonder.”

Lees verder in: Fit in hart en spieren, hoofdstuk 8

Daniel

Daniel, triatleet WK Iron Man

Daniel (36) is op en top sportminded. Op wedstrijdniveau wel te verstaan, want hij leeft voor de triatlonsport. Een volledige triatlon omvat 3,8 km zwemmen 180km fietsen en daarna nog eens een volledige marathon van 42,195 km. Daniel draait er zijn hand niet voor om. Met zijn werk als sportinstructeur bekostigt Daniel zijn ‘uit de hand gelopen hobby’: op hoog niveau meedoen aan nationale en internationale triatlonwedstrijden. Hij nam drie keer deel aan de wereldkampioenschappen Ironman op Hawaii. In 2005 hoorde Daniel bij de Top Honderd en kwam hij op de 89e plaats als de beste Nederlander over de finish. In 2006 werd hij vijfde op het NK in Almere. Regelmatig en gezond eten is voor hem een voorwaarde om op topsportniveau goed te kunnen presteren.

Lees verder in: Fit in hart en spieren, hoofdstuk 5.